centrum promocji informatyki
E-MAIL
zapisz się zapisz się zapisz się wypisz się
O NASSZKOLENIAMEDIA O NASPARTNERZYREGULAMINKONTAKT

Warszawa, 27.04.2011 Koordynator: Magdalena Kowalska

PRELEGENCI

Eryk Jerzy Bunsch

Eryk Jerzy Bunsch

Ukończył Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w roku 1999. Uczestniczył w misjach archeologicznych Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego w Novae w Bułgarii (pięciokrotnie) i Polskiego Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej w Marina El Alamain w Egipcie (dwukrotnie).
Od roku 2000 zatrudniony w Dziale Konserwacji Muzeum Pałac w Wilanowie.
W latach 2001 - 2010 prowadził zajęcia kierunkowe "Wstęp do konserwacji zabytków archeologicznych" w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Od 2009 kierownik projektu rozwojowego N R17 0004 06/2009 pt.: "Zastosowanie precyzyjnej dokumentacji 3D obiektów zabytkowych w urzeczywistnieniu idei konserwacji prewencyjnej".


Piotr P. Czyż

Historyk sztuki, adiunkt w Gabinecie Grafiki i Rysunku Nowożytnego Polskiego Muzeum Narodowego w Warszawie. Historię sztuki ukończył na Uniwersytecie Warszawskim (2001), od 1996 roku pracuje w Muzeum Narodowym w Warszawie. Zajmuje się historią kolekcjonerstwa grafiki w kontekście zbiorów Muzeum i środowiska warszawskiego, badaniami nad grafiką polską od XVIII do początków XX wieku oraz historią ekslibrisów, publikując artykuły na ten temat.
Jest autorem stron internetowych towarzyszących wystawom muzealnym, współautorem projektu Cyfrowego Muzeum Narodowego w Warszawie, zaangażowanym w opracowywanie aplikacji dMuseion. Wspólnie z Marcinem Romeyko-Hurko referował problemy cyfryzacji zbiorów na konferencjach naukowych, oraz opublikował artykuły z tego zakresu (m.in. P.P. Czyż, M. Romeyko-Hurko, Muzeum 2.0. Cechy nowoczesnego internetowego katalogu muzealnego; w: Informatyka w historii sztuki. Stan i perspektywy rozwoju współczesnych metodologii, Wrocław 2009; Standaryzacja metadanych w muzealnictwie. Problemy i doświadczenia - w: Materiały z konferencji Cyfrowość bibliotek i archiwów, Warszawa 2009; P.P. Czyż, M. Romeyko-Hurko, C. Mazurek, M. Werla, dMuseion: od bazy danych do muzeum cyfrowego, w: Muzeum XXI wieku - teoria i praxis. Materiały sesji naukowej, organizowanej przez Muzeum Początków Państwa Polskiego i Polski Komitet Narodowy ICOM, Gniezno 2010).


Jacek Kościuk

Jacek Kościuk

Urodził się 3 lipca 1951 r. w Mielcu. W 1974 r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, a w roku 1978, na macierzystym Wydziale uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 2010 roku, otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych z dyscypliny architektura i urbanistyka.
Działalność naukową prowadzi równolegle w trzech dziedzinach: historii architektury antycznej w basenie Morza Śródziemnego, historii architektury średniowiecznej na Śląsku, oraz zaawansowanych zaawansowanych technologii projektowania, dokumentacji i inwentaryzacji 3D. Na tej ostatniej działalności koncentruje się jego praca naukowa w ostatnich latach.
Jego dorobek naukowy obejmuje 142 pozycje, w tym 61 publikowanych, w tym znaczna część w renomowanych czasopismach fachowych. Jest także autorem bądź współautorem 34 projektów architektonicznych. W literaturze zagranicznej jego publikacje cytowane są ponad 50 razy.
Jako ceniony ekspert w dziedzinie historii architektury antyku i konserwacji zabytków brał udział w kilkudziesięciu misjach badawczych w Egipcie, Grecji i Syrii, prowadzonych przez zagraniczne ośrodki naukowe. Był też wielokrotnie zapraszany do wygłoszenia wykładów na uczelniach zagranicznych. W roku 1996, wraz z zespołem, za pionierskie zastosowanie technologii projektowania 3D w konserwacji zabytków był nominowany do amerykańskiej nagrody Proactive Engineering Award.
Jest członkiem licznych organizacji naukowych i zawodowych: Sekcja Architektury i Urbanistyki Oddziału PAN we Wrocławiu, Polski Komitet Narodowy ICOMOS, Société d'Archéologie Copte, Izba Architektów RP, Koldewey-Gesellschaft, a także członkiem Komisji Architektury i Urbanistyki przy Prezydencie Miasta Wrocławia.


Marcin Romeyko-Hurko

Historyk sztuki, absolwent Instytutu Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (2004) oraz Podyplomowych Studiów Zarządzania Informacją i Technologii Informacyjnych (IINISB UW 2008). Od 2000 roku pracownik Muzeum Narodowego w Warszawie; jako adiunkt w Gabinecie Grafiki i Rysunku Nowożytnego Obcego zajmuje się grafiką XVIII-XIX wieku oraz badaniami nad dawnym kolekcjonerstwem rycin a także zagadnieniami związanymi z artystycznym i społecznym oddziaływaniem grafiki. Istotnym obszarem jego zainteresowań jest również zastosowanie internetu i standaryzacja metadanych w muzealnictwie. Współautor projektu Cyfrowego Muzeum Narodowego w Warszawie, zaangażowany w tworzenie aplikacji dMuseion. Autor not w kilkunastu katalogach wystaw, współautor wystawy i katalogu "Miłośnicy grafiki i ich kolekcje w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie" (2006). Wspólnie z Piotrem Czyżem uczestniczył w licznych konferencjach naukowych, m.in.: "Informatyka w historii sztuki. Stan i perspektywy współczesnych metodologii" (2008), "Cyfrowe dziedzictwo - kultura dla przyszłości" (2009), "Muzeum XXI wieku - teoria i praxis" (2009), "Cyfrowość bibliotek i archiwów" (2009), "Wizualizacja wiedzy: od Biblia Pauperum do hipertekstu" (2010), "Metodologia, metoda, terminologia grafiki i rysunku. Teoria i praktyka" (2010).


Robert Sitnik

Robert Sitnik

Jest absolwentem Wydziału Mechatroniki Politechniki Warszawskiej. W 1999 roku obronił pracę dyplomową dotyczącą opracowania systemu do pomiaru 3D z wykorzystaniem metody projekcji prążków i kodów Gray'a. W 2002 roku obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Zautomatyzowany system do pomiaru, analizy i eksportu obiektów trójwymiarowych do systemów inżynierskich i multimedialnych". Od 2003 roku pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej.
Do jego głównych zainteresowań naukowych należą: opracowanie metod pomiaru kształtu obiektów przestrzennych; opracowanie metod analizy danych pomiarowych do zastosowań w dokumentacji 3D obiektów dziedzictwa kulturowego, medycynie, przemyśle oraz multimediach; automatyzacja metod pomiaru i przetwarzania danych, wirtualna i wzbogacona rzeczywistość. Od roku 2002 aktywnie uczestniczy w projektach związanych z digitalizacją 3D wybranych kolekcji zbiorów w polskich muzeach.


Marcin Witkowski

Marcin Witkowski

Jest absolwentem Wydziału Mechatroniki Politechniki Warszawskiej (specjalność Techniki Multimedialne). W 2003 roku obronił pracę dyplomową dotyczącą opracowania systemu umożliwiającego ciągłą archiwizację emisji radiowej. W 2010 roku obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Metoda analizy sekwencji chmur punktów na potrzeby lokalizacji i śledzenia wybranych fragmentów powierzchni kończyn dolnych człowieka" (dyscyplina Biocybernetyka i Inżynieria Biomedyczna) opisującą nową metodę analizy danych pozyskiwanych przy użyciu skanerów 4D na potrzeby wspomagania diagnostyki medycznej.
Do jego głównych zainteresowań naukowych należą: metody analizy danych 3D/4D, wykorzystanie rzeczywistości wirtualnej i wzbogaconej oraz systemy multimedialne 3D w zastosowaniach dziedzictwa kulturowego, medycznych i rozrywce. Od 2003 roku uczestniczy w różnorodnych projektach związanych z digitalizacją i analizą kształtu 3D/4D oraz zastosowaniami rzeczywistości wirtualnej i wzbogaconej.

  
e-mailkontakt Na górę strony
Copyright © 2002 Centrum Promocji Informatyki Sp. z o.o. | ul. Miedzyborska 50 | tel. (0-22) 870 69 10, 870 69 78